Ορισμένες στιγμές είναι τόσο αυθεντικές, που δεν χρειάζονται κοινό. Ο Αλέξανδρος και η Αναστασία, ένα ζευγάρι από τη Ρωσία, ήρθαν στην Ελλάδα για τις διακοπές τους και πήραν μαζί τους κάτι πολύ πιο βαθύ: την απόφαση να ενώσουν τις ζωές τους με έναν συμβολικό γάμο, εκεί που η θάλασσα συναντά τον ουρανό.

Χωρίς συγγενείς, χωρίς φωνές και χειροκροτήματα. Μόνο εκείνοι οι δύο, μια παραλία, ο ήχος των κυμάτων και εμείς. Παρόντες σχεδόν ιεροφάντες, σιωπηλοί μάρτυρες σε κάτι απλό και ταυτόχρονα ιερό.

Η Αναστασία, ντυμένη λιτά, σαν να φορούσε μόνο το φως του ήλιου. Ο Αλέξανδρος, ήρεμος και συγκινημένος, της χάρισε ένα βλέμμα που τα έλεγε όλα. Κανένα σενάριο, καμία σκηνοθεσία. Μόνο η αλήθεια τους, γυμνή και καθαρή, κάτω από τον ανοιχτό ουρανό του Αιγαίου.

Αφού αντάλλαξαν λόγια και βλέμματα, περπατήσαμε μαζί στην άμμο, αφήνοντας πίσω μας ίχνη – όπως αφήνουν οι σημαντικές μέρες στη ζωή. Οι εικόνες που κρατήσαμε δεν ήταν απλώς αναμνήσεις. Ήταν η απόδειξη ότι η αγάπη δεν χρειάζεται σκηνή. Μόνο παρουσία.

Αλέξανδρε, Αναστασία, σας ευχαριστούμε που μας επιλέξατε για να σταθούμε δίπλα σας σ’ αυτό το μοναδικό κεφάλαιο της ιστορίας σας. Το ότι ήμασταν οι μόνοι μάρτυρες της αγάπης σας ήταν για εμάς τιμή, συγκίνηση και έμπνευση.