Ο γάμος του Παναγιώτη και της Χριστίνας ήταν από εκείνους που δεν φωνάζουν, αλλά μιλούν χαμηλόφωνα, σταθερά, με δύναμη. Από το πρώτο τους βλέμμα μέχρι τον τελευταίο χορό, όλα είχαν μια φυσικότητα, μια γλύκα, μια αυθεντικότητα που δύσκολα περιγράφεται — αλλά ευτυχώς, φωτογραφίζεται.

Η μέρα ξεκίνησε με ένα φως που ταίριαζε απόλυτα στη διάθεσή τους: καθαρό, ήσυχο, αισιόδοξο. Ο Παναγιώτης ετοιμαζόταν χαμογελώντας, χωρίς βιασύνη, σαν να ήξερε πως όλα πάνε ακριβώς όπως πρέπει. Η Χριστίνα, περιτριγυρισμένη από πρόσωπα αγαπημένα, είχε στο βλέμμα της εκείνη τη λάμψη που μόνο μια νύφη έχει όταν είναι σίγουρη για την απόφασή της.

Το μυστήριο έγινε με σεμνότητα και ειλικρίνεια. Δεν υπήρξαν υπερβολές, μόνο μια εσωτερική συγκίνηση που φαινόταν σε κάθε λεπτομέρεια. Το πώς της έδωσε το χέρι. Το πώς τον κοίταξε με μια σιγουριά ήρεμη, τρυφερή. Αυτές είναι οι στιγμές που δεν στηρίζονται σε λόγια αλλά σε αλήθεια.

Η φωτογράφιση τους μετά το μυστήριο δεν ήταν «δουλειά» — ήταν βόλτα. Ήταν στιγμές ανάμεσα σε φύση, φως και ανάσες. Ήταν δυο άνθρωποι που απλώς ήταν μαζί, με έναν τρόπο που δεν χρειαζόταν σκηνοθεσία. Κάθε φωτογραφία ήταν ένα μικρό παράθυρο στο πώς αγαπιούνται.

Και στο γλέντι... η καρδιά τους άνοιξε ακόμη περισσότερο. Ο χορός, οι αγκαλιές, τα αυθόρμητα γέλια, όλα δημιούργησαν ένα σκηνικό γεμάτο ζωντάνια, χωρίς τίποτα επιτηδευμένο. Ήταν μια βραδιά που έδειχνε ξεκάθαρα: αυτοί οι δύο άνθρωποι δεν ξεκινούν απλώς μια νέα ζωή. Την συνεχίζουν – αυτή που είχαν ήδη χτίσει μαζί, βήμα βήμα.

Παναγιώτη, Χριστίνα, σας ευχαριστούμε από καρδιάς που μας επιλέξατε να σταθούμε δίπλα σας σε αυτή την τόσο αληθινή και γεμάτη ουσία μέρα. Να είστε πάντα έτσι: ήσυχοι, δεμένοι, χαμογελαστοί — σαν την αγάπη σας.